Wsparcie sprzedaży a działania w branży szkolnictwa

2019-02-07

Wsparcie sprzedaży! Czy nauczyciele są pomocni?


Nie jest trudno sobie wyobrazić jak wielki ciężar spoczywa na nauczycielu, który musi bowiem pogodzić standardy narzucone poprzez system edukacji, coraz to wyższe wymagania co do poziomu nauczania dzieci, wysokich norm moralnych, czy nawet etycznych z tym, co można nazwać nieokrzesaną masą uczniowską. W czasie zajęć młodzież poznaje zupełnie nowy materiał, który potem podlega opracowywaniu. Warto mieć to na uwadze prowadząc wsparcie sprzedaży http://oexcursor.pl/. Chcąc scharakteryzować sylwetkę pedagoga, trudno nie wspomnieć o pewnych specyficznych cechach oraz właściwościach, którymi różni się on od bardzo wielu zawodów. Zróżnicowana literatura pedeutologiczna zwraca dużą uwagę na następujące właściwości oraz cechy dość charakterystyczne czyli: w danym procesie społecznego podziału pracy nauczyciel przejął jakąś część funkcji rodziny z zakresu przygotowania dzieci do życia czy ma on bowiem stały kontakt z wychowankami pod względem psychofizycznym czy intelektualnym. To on dominuje nad dzieckiem swoją dojrzałością, wiedzą i doświadczeniem życiowym. Takie działanie nauczyciela ma być skierowane zarówno na klasę jak i na indywidualnych uczniów. To wymaga od nauczyciela dość dobrej znajomości psychiki dziecka i umiejętności zastosowania przeróżnych sposobów działania. W danym procesie nauczania oraz wychowania powinien “stawiać na szali” całego siebie. Wówczas stawiając całego siebie, stawia także swoją sferę intelektualną, uczuciowo –moralną, społeczną oraz światopoglądową, jeżeli chodzi o wsparcie sprzedaży w aspekcie niezbędnych przyrządów szkolnych. Ogromną rolę w tymże aspekcie odgrywa bowiem równowaga psychiczna nauczyciela, która może sprawić, że nie ulega on częstym emocjom, potrafi jednak zachować spokój ducha, intelektu, równowagę uczuć. 


Tymczasem stan nauczycielski został uznany jako twórczy. Dość niewiele jest zawodów, którym przypisuje się taka ranga. To wymaga od uprawiających go osób prezentowania danych postaw, umiejętności rozpoznawania, analizowania, diagnozowania przeróżnego rodzaju sytuacji wychowawczych, pewnych uwarunkowań tych sytuacji, wyciągania wniosków oraz podejmowania odpowiednich decyzji. Porównując tę charakterystykę zawodową pedagoga z innymi zawodami: nauczyciele pracują ciągle w izolacji od kolegów czy koleżanek, co stwarza dość swoiste podejście do zawodu. Warto o tym pamiętać stawiając na wsparcie sprzedaży. Nie tylko pojedynczy wychowawca jest samotny pomiędzy swoimi kolegami, ale też nauczyciele jako grupa niezwykle rzadko wchodzą w ramach swego zawodu w kontakt z przedstawicielami zupełnie innych zawodów, czyli bardzo rzadko kontaktują się z ludźmi dorosłymi innymi niż nauczyciele. Pedagog zawsze wymaga od drugiego poparcia oraz solidarności, gdyż chodzi o jego odnoszenie się do rodziców bądź uczniów.


Do innych cech równie bardzo istotnych zaliczyć można bardzo właściwe oddziaływanie estetyczne nauczyciela przez bardzo estetyczny wygląd zewnętrzny. Wobec tego na atrakcyjność zewnętrzną nauczyciela składają się takie walory jak: ogólna kultura czyli poczucie taktu wobec uczniów, szacunek, uczciwość i delikatność w rozwiązywaniu sporów uczniów, nie ingerowanie w ich sprawy prywatne, poczucie humoru, ogólny wygląd czyli aparycja, schludny ubiór, donośny oraz najlepiej miły głos. Na tej podstawie literatury można śmiało stwierdzić, iż idealny nauczyciel to taki człowiek, który swoim wyglądem zewnętrznym nie odbiega bardzo od przyjętych sposobów ubierania się. Jest wskazane, by był to strój schludny, stosowny do sytuacji. Młodzież preferuje nauczycieli młodych, a płeć nie jest tutaj istotna. W owym sposobie wyrażania się jest ceniona swoboda wypowiedź, łatwość komunikowania się, a w kontaktach z dziećmi mile widziane jest używanie poprzez idealnego wychowawcę tak zwanej gwary bądź slangu uczniowskiego. Warto mieć to na uwadze stawiając na profesjonalne wsparcie sprzedaży. Taki wzorowy wychowawca pomimo zmartwień oraz trosk powinien mieć uśmiechniętą i wesołą twarz, nie okazywać zdenerwowania czy zniechęcenia. 


Bardzo dobrym nauczycielem nie może być jednak każdy, a to mistrzostwo w pracy dydaktyczno-wychowawczej osiągają osoby o określonych cechach charakteru. Niestety, ten problem dotyczy nie tylko zawodu nauczycielskiego. Nie każda osoba wykonujący jakikolwiek rodzaj zawodu, może być odpowiednio wykształcony oraz przygotowany do tej pracy. Nie za każdym razem jest się dobrym fachowcem. Wobec tego długo jednak szkoła była elitarna a wówczas kształceniem objęty był dość niewielki procent społeczeństwa, dobór odpowiednich nauczycieli odbywał się bowiem na zasadzie selekcji naturalnej, a jedyną troską ówczesnych organizatorów czy reformatorów oświaty było tworzenie bodźców, które motywowałyby najwybitniejsze umysły oraz talenty pedagogiczne do podjęcia zawodu nauczycielskiego, wtedy wsparcie sprzedaży przyniesie lepsze efekty.. W nowoczesnym okresie ważne wydaje się znalezienie wzorowego modelu nauczyciela czyli pedagoga nowej epoki, nauczyciela przyszłości, takiego, który sprosta nowym wyzwaniom. Tymczasem jedynym racjonalnym efektem poszukiwań będzie bowiem przekonanie, iż stworzenie uniwersalnego wzoru nauczyciela, czyli sporządzenie pewnej listy zawierającej te i tylko wyłącznie te cechy osobowości a także wiadomości czy umiejętności, których posiadanie jest konieczne i dość wystarczające dla osiągania znakomitych wyników w zawodzie nauczycielskim jest niewykonalne. To wynika z bardzo wielu dość oczywistych przyczyn. To chociażby wyłącznie uświadomienie sobie pewnych różnic w pojmowaniu roli oraz funkcji pedagoga w przeróżnych krajach, w szkołach jednego kraju, lub danych różnic w wymaganiach nauczycieli na innych szczeblach czy poziomach nauczania, stawia się bowiem pod znakiem zapytania sens szukania uniwersalnego modelu idealnego nauczyciela. 


Naprawdę jedną z bardzo wielu cech nauczyciela, która ma kluczowe znaczenie w procesie wychowania oraz edukowania jest empatia. Wówczas empatia rozumiana jest jako pewna zdolność człowieka do wczuwania się, postrzegania a także rozumienia stanu psychicznego drugiej osoby, jako jednego z wielu warunków sprzyjających temu prawdziwemu „spotkaniu” nauczyciela z uczniami. Ta wrażliwość empatyczna jest predyspozycją emocjonalną, która wówczas pozwala nie tylko rozróżnić owe przeżycia innych, ale także je rozumieć oraz odpowiadać na nie podobnymi stanami, jeżeli chodzi o wsparcie sprzedaży. W wielu badaniach naukowych zaznaczono, że nauczyciele o dość wysokim poziomie empatii mają dobry oraz również efektywniejszy wpływ na lepsze osiągnięcia uczniów w nauce i zachowaniu. Wówczas empatia razem ze spolegliwością, rozumianą jako pewną chęć udzielania pomocy drugiej osobie, daje naprawdę ogromne możliwości w tej pracy. Wychowawca o dosyć wysokim poziomie empatii czy spolegliwości daje zdecydowanie coraz lepsze szanse czy możliwości na sprawniejsze, obiektywne i sprawiedliwe ocenianie sukcesów każdego ucznia.


Pedagog refleksyjny to taki, który postawiony obok problemowej sytuacji, umie się z nią uporać poprzez uruchomienie swojej wiedzy oraz doświadczenia na taką rzecz rozwiązania tego problemu. W takim rezultacie poglądy oraz działania nauczyciela stają się podatne na modyfikacje, które są wówczas niezbędnym czynnikiem warunkującym prawidłowy a także wielokierunkowy rozwój uczniów. Wychowawca który ma bardzo efektywnie włączyć się oraz realizować zadania obecnej szkoły, musi być wychowawcą i w tym nauczycielem jednocześnie, a pośród dyspozycji mających zapewnić powodzenie w pracy dominującą rolę odrywają bowiem dyspozycje sprawnościowe wychowawcy czyli organizatorskie, kierownicze, partnerskie, przewodnika oraz doradcy, przywódcze, do współpracy. Koło wymienionych dyspozycji we wszechstronnym oddziaływaniu na młodzież ważną rolę odgrywają pewne dyspozycje kierunkowe to jak postawy etyczno-wychowawcze, stosunek do wychowanka, takt wychowawczy, zależność do zadań w dziedzinie wychowania. Takt wychowawczy stanowić powinien już nawyk nauczyciela, który poważnie oraz na każdym kroku przejawia odpowiedni stosunek do swych zadań wychowawczych, czyli wychowuje tak jakby z potrzeby wewnętrzne, tak instynktownie, jeżeli chodzi o wsparcie sprzedaży.


Od pracy nauczycieli oczekuje się coraz to lepszego przygotowania a także przy okazji wykazania się wiedzą tak samo z zakresu nauczanego przedmiotu, jak i dydaktyki. Za najbardziej skutecznych nauczycieli uważa się takich, którzy w pełni rozumieją naukowe podstawy, posiadają umiejętność posłużenia się repertuarem najlepszych sposobów nauczania, chętnych bądź zdolnych do refleksji i rozwiązywania problemów oraz traktujących naukę się jako proces ciągnący się poprzez całe życie zawodowe. Zawód takiego nauczyciela można rozpatrywać ze względu na bowiem trzy kluczowe rodzaje funkcji czyli takie jak: kierownicze, interakcyjne oraz organizacyjne. Te określone funkcje kierownicze wynikające z pewnej roli, jaką nauczyciel odgrywa w klasie, motywując przy tym swoich uczniów, planując bądź nadzorując ich postępowanie, dzieląc pomiędzy nich różne pomoce. Czynności interakcyjne pełni podczas lekcji, wpływając na cały przebieg procesu dydaktyczno-wychowawczego - ma to na celu przedstawienie wsparcia sprzedaży. Role organizacyjne sprawuje w owej szkolnej społeczności, na przykład współpracując razem z kolegami, rodzicami oraz przełożonymi. Wobec tego na efektywność nauczyciela składa się jego zdolność posługiwania się niezwykłą refleksją oraz umiejętność rozwiązywania problemów w dość rozmaitych sytuacjach, jakie mogą powstać między uczniami, jeżeli chodzi o wsparcie sprzedaży. Zdaniem naprawdę wielu pedagogów zajmujących się zagadnieniami pedagogiki i opinii nauczycieli praktyków optymalnym, a więc najbardziej pożądanym, byłby nauczyciel, który jest niezależny. Wychowawca niezależny od środowiska geograficznego czy społecznego, niezależny ekonomicznie, pedagogicznie oraz światopoglądowo. Natomiast niezależność nauczycielska jest nie tylko i wyłącznie pożądana, ale także bardzo możliwa do osiągnięcia realnego celu. Nigdy raczej nie będzie ona ostatecznie zakończonym stanem, ale procesem ciągłym w życiu to każdego nauczyciela i odnawiającym się w następnych generacjach nauczycielskich. W tej mierze zależy ona szczególnie od starań nauczyciela, a w coraz większej od warunków jego kształcenia, pracy czy płacy, a także innych wpływów środowiska społecznego. 


Duże szanse uniezależnienia nauczyciela możemy zaobserwować w sferze pedagogicznej, pod jednym warunkiem, że władze edukacyjne i inne będą to ułatwiały. Jednakże pełna niezależność nie jest osiągalna, a nawet może i niepożądana. Jednak trzeba przeciwstawiać się owym zależnościom nauczyciela od dyktatur, administracyjnych arbitralności oraz ograniczoności, pseudodemokratycznych chaosów, zaborczych indoktrynacji czy nietolerancji, od tak zwanej ciasnoty kulturowej oraz wszelakich partykularnych zaborczości.


Również pod tymi względami jest naprawdę wiele do zrobienia w naszym szkolnictwie, a głównie pośród nauczycieli czy dyrektorów szkół. Jednakże niewiele można będzie osiągnąć samymi siłami zewnętrznymi, bez żadnej zdecydowanej woli samowyzwalania się wychowawców. Taki nauczyciel ekonomicznie biedny ma bowiem mniejsze szanse stać się niezależnym. Cecha niezależności jest funkcją całej ogólnej kultury nauczyciela. osoby ubogie ekonomicznie oraz duchowo, i doznający właśnie z tego powodu poczucia krzywdy, nie wykształcają już w sobie owego poczucia niezależności, ale raczej postawy obojętności, odrętwienia, negacji, a w bowiem skrajnych przypadkach poczucie zagrożenia i skłonność do buntu, jeżeli wspominamy na temat wsparcia sprzedaży. Takie starania o niezależność współczesnego polskiego nauczyciela powinny być przeprowadzone w powiązaniu z walką o utrzymanie jego pozycji oraz rangi ekonomiczno-społecznej. Wówczas awans zawodowy, osiąganie kolejnych stopni zawodowych, może stanowić pewien przyczynek do uzyskania bowiem znacznej niezależności, a w tym też finansowej, niestety w odległej przyszłości. Człowiek podejmujący decyzję o owym wyborze pracy nauczyciela powinien być zupełnie świadom, potrzeby permanentnego doskonalenia i dokształcania zawodowego.